Δημοσιογραφικό χωριό

Λογοκριμένη πληροφορία=Κολοβωμένη δημοκρατία
Θεωρούμε ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας είναι η  «φωνή του Λαού».

Η θέση τους είναι να μεταφέρουν την φωνή του λαού στις εξουσίες του συστήματος και να τις ελέγχουν για λογαριασμό της κοινωνίας. Κοντολογίς θα πρέπει να “στέκονται” κριτικά (δηλαδή απέναντι) στο πολιτικό σύστημα προκειμένου να το βελτιώνουν άμποτε και να το αλλάζουν και όχι να ζουν από αυτό ή και-ακόμα χειρότερα-να ενσωματώνονται σε αυτό.

Μπαίνουν καθημερινά στους χώρους κατοικίας, εργασίας, αναψυχής.

Δημιουργούν “κλίμα”.

Επηρεάζουν την γνώμη.
Η δύναμη τους είναι μεγάλη.
Εξαιτίας αυτής της δύναμης, αναγορεύτηκαν από τους σοφούς, ως  η τέταρτη εξουσία που  σκοπό έχει να ελέγχει τα λάθη και τις παραλήψεις των άλλων τριών εξουσιών.

Διατηρούμε καθημερινή και αμφίδρομη σχέση μαζί τους.
Εμπιστευόμαστε σε αυτά την ενημέρωσή μας και εκείνα παίρνουν από μας εκείνα που ζητούν.Πιστεύουμε ότι, αν πάρουμε τις πληροφορίες που μας δίνουν, είμαστε σε θέση να επικοινωνήσουμε με τον άλλο κόσμο.

Θεωρώντας ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους, τα περιβάλλουμε με τέτοια εμπιστοσύνη,που φαίνεται και από το γεγονός  ότι, δύσκολα αλλάζουμε την εφημερίδα μας,τον ραδιοφωνικό σταθμό,το τηλεοπτικό κανάλι,τον διαδικτυακό τόπο.

Πόσο αξιόπιστο όμως μπορεί να είναι ένα μέσο ενημέρωσης-επικοινωνίας και με πια κριτήρια το αξιολογούμε;

Ψαλιδισμένη πληροφορία= κολοβωμένη δημοκρατία

Δυστυχώς πολλά μέσα ενημέρωσης έχουν χάσει-προ πολλού-την αξιοπιστία τους.Για να το πούμε επιεικέστερα θα πρέπει να αποδεικνύουν την αξιοπιστία τους ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Η κρίση εμπιστοσύνης προς τα μέσα ενημέρωσης δεν προέκυψε τον τελευταίο καιρό.Ίσως τώρα να μεγάλωσε περισσότερο.

Είναι τόσο παλιά όσο είναι και η μεταπολεμική δημοκρατία στη χώρα μας για λογαριασμό της οποίας κάποιοι εκδότες εφημερίδων (τότε) -”καναλάρχες” τώρα- με γνώμονα τα δικά τους κριτήρια, “ανέβαζαν και κατέβαζαν” κυβερνήσεις.

Πόση σχέση όμως είχαν τα κριτήρια (δηλαδή οι πολιτικές προτιμήσεις) των εκδοτών-καναλαρχών  με τα λαϊκά αιτήματα και επί πλέον πόσο εξυπηρετήθηκε (από τις πολιτικές αλλαγές) το δημόσιο συμφέρον και όχι το ιδιωτικό;

Η ζωή έδειξε ότι η ραγδαία και ανεξέλεγκτη πρόοδος των ιδιωτικών ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης που χειρίζονται την αγορά της Παγκόσμιας πληροφορίας (εν μέρει και εξουσίας) διαμορφώνουν την κοινή γνώμη (όσο αυτή υφίσταται) και τη χρησιμοποιούν (όπου και όπως τους βολεύει) για να εξασφαλίσουν αποφάσεις υπέρ συγκεκριμένων οικονομικών ομίλων.

Αυτή η νέα υπερεξουσία (στα χέρια μερικών οικογενειών), θωρακισμένη στο απυρόβλητο, με προνόμια που της εκχωρήθηκαν από τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία,οικειοποιείται, εν ονόματι της ελευθερίας του Λόγου, τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Χωρίς λαϊκή εντολή και δημοκρατικό έλεγχο, διαμορφώνει  σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα, τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές εξελίξεις και περιθωριοποιεί τις συντεταγμένες εξουσίες που εκφράζουν την Λαϊκή Κυριαρχία.

Το ζήτημα που θίγουμε ίσως να μοιάζει με “παρωνυχίδα” του πολιτικού συστήματος όταν είναι γνωστό ότι εδώ και μερικούς μήνες μπήκαμε σε τέτοια οικονομική κρίση ανάλογη της οποίας είχε να δει ο  τόπος από τη δεκαετία του 1930.

• Ασχολούμαστε όμως γιατί μας εξόργισε,για μια φορά ακόμα, το γεγονός ότι, τα λεγόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης καταχωρούν στα “ψιλά” ή ακόμα χειρότερα “θάβουν” πληροφορίες που έχουν σχέση με τη δράση πολιτών που εναντιώνονται στις «αρπαχτές» οικονομικών ομίλων.
• Ασχολούμαστε επί πλέον γιατί πιστεύουμε ότι η κρίση που βιώνουμε σήμερα-της οποίας την κατάληξη δεν μπορεί να προβλέψει κανείς-οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα που εκτρέφει «αεριτζίδικους ομίλους» (σαν αυτούς που δημιούργησαν και το πρόβλημα στη μητρόπολη του καπιταλισμού) ή που κάνουν την «αρπαχτή» μέσα από την αλλαγή του  συντελεστή δόμησης (Βωβουπόλεις-Ελαιώνας-νέο γήπεδο Παναθηναϊκού) σε μια νύχτα και που η τέταρτη εξουσία καμώνεται ότι δεν τους βλέπει.

Συγκεκριμένα μία ακόμη από τις δράσεις των μεμονωμένων πολιτών που δρομολόγησαν εξελίξεις εναντίον επώνυμου ομίλου και που «θάφτηκαν», ελέω συμφερόντων είναι και η παρακάτω:

Στις 19 Ιανουαρίου, ο πρώην δήμαρχος Αμαρουσίου, Παναγιώτης Τζανίκος, καταδικάστηκε τελεσίδικα από το Τριμελές Εφετείο Αθηνών σε 12 μήνες φυλάκιση. Αιτία, η επίμαχη οικοδόμηση του θηριώδους εμπορικού κέντρου, «The Mall».

“Καμπάνα” στον Παναγιώτη Τζανίκο (πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου).

Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα του κ. Τζανίκου, ο οποίος προσπάθησε να  υποβαθμίσει τις περιβαλλοντικές αλλά και τις οικονομικές επιπτώσεις του έργου στην πόλη του Αμαρουσίου.
Η εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι μία από τις 6 που θα διεξαχθούν μέσα στο 2009 με αντικείμενο την αμφιλεγόμενη κατασκευή του συγκροτήματος, συμφερόντων του ομίλου Λάτση.
Μία εκ των προσφυγών αξιώνει αποζημίωση, ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ, από τις κατασκευαστικές εταιρείες προς το δήμο Αμαρουσίου, επικαλούμενη «τεράστιες ζημιές» για την περιοχή.

Τοπικές οργανώσεις πολιτών, οι οποίες χαρακτηρίζουν το έργο παράνομο, δηλώνουν αισιόδοξες, ύστερα από τη σχετική δικαστική απόφαση, τόσο στο πλαίσιο της προσπάθειας να διασωθούν οι ελεύθεροι χώροι, όσο και στο επίπεδο της απρόσκοπτης απονομής δικαιοσύνης.

Οι διαμαρτυρόμενοι τονίζουν με έμφαση ότι η είδηση ουσιαστικά δεν δημοσιεύθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

•••

Αξίζει να σημειώσουμε ότι μέχρι εδώ ασχοληθήκαμε μόνο με την κορυφή του παγόβουνου και την δικαστική κατάληξη του σκανδαλώδους ζητήματος του οποίου η ουσία βρίσκεται αλλού.Ακούει στο όνομα “Χωριό Τύπου” ή “Δημοσιογραφικό χωριό”,έχει νονούς πράσινους και μπλε υπουργούς,είναι το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης το οποίο έγινε με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και εγκαινιάστηκε  ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες!!!

Το “Χωριό Τύπου” που έγινε Mall

Ποια πρόσωπα έπαιξαν ρόλο και ποιόν ρόλο ο καθένας απο τους εμπλεκόμενους είναι στο μέρος του παγόβουνου που βρίσκεται κάτω από το νερό και συνεπώς δεν είναι ορατό.

Ποιες ήταν οι πρωτοβουλίες της (καταγόμενης από τον τόπο μας)Σοφίας Σακοράφα και ποιες δράσεις είχε ένας απλός πολίτης που ακούει στο όνομα Δορύλαος Κλαπάκης εδώ;

•••

Την καταδίκη του πρώην δημάρχου Αμαρουσίου μπορεί να μη την “έπαιξαν” τα μέσα “μαζικής ενημέρωσης”. Ασχολήθηκαν όμως πολλές ιστοσελίδες με το μεγαλύτερο αυθαίρετο που προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον του Αμαρουσίου. Μπορείτε να τις βρείτε από το google βάζοντας για ανίχνευση τη λέξη: ”Τζανίκος”.