Μαζί οπωσδήποτε

Έχουμε μιλήσει για το παρωχημένο μοντέλο της πόλης που εδώ και δεκαετίες αναπαράγεται απ΄ τις δημοτικές αρχές … Αποτέλεσμα αυτής της αναπαραγωγής είναι να συσωρεύονται προβλήματα αντί να λύνονται…
Αρκετές απ΄ τις καθημερινές δραστηριότητες στην πόλη τις κάνουμε με άγχος που με την σειρά του προσβάλει σωματική και ψυχική υγεία… Αυτός είναι ο λόγος που συχνά αναρωτιόμαστε: Τι το αξιόλογο θα καταρρεύσει από αυτό το κορεσμένο μοντέλο αν αρχίσουμε από αύριο κιόλας να το αλλάζουμε;
Το παραπάνω κριτήριο που θέτουμε ως υποθετικό ερώτημα  αν και γίνεται αποδεκτό από την πλειονότητα των πολιτών ωστόσο δεν επηρεάζει καθοριστικά και τη ψήφο τους. Άλλα είναι τα κυρίαρχα κριτήρια μπροστά στη κάλπη και αυτός είναι ο λόγος που πρώτος πολίτης του Δήμου μας είναι δημότης που σκοπό έχει να διαχειριστεί τα υφιστάμενα και όχι να τα αλλάξει.
Για μας τα πράγματα είναι όπως τα λέμε για άλλους πάλι είναι αλλιώς…Αυτός όμως είναι ο λόγος που δεν είμαστε “μαζί”.
Ίσως να έχουμε ακόμα την δυνατότητα να συζητάμε για το “τι είδους πόλη θέλουμε” αν και για μας πέρασε πολύτιμος χρόνος…•••
Πριν λίγο καιρό (με την ευκαιρία της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου) μιλήσαμε για τις ευθύνες της μεταπολιτευτικής γενιάς στην οικοδόμηση ενός πολιτικού συστήματος που πλέον «μπάζει» από παντού…
Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες από την πτώση της «δικτατορίας του όρνιου» και όλες οι εξουσίες του πολιτεύματος που θα έπρεπε να εγγυώνται τη δημοκρατικότητά του βρίσκονται στην ανυποληψία των πολιτών.
Στην ίδια μοίρα ακολουθούν και πνευματικοί Θεσμοί: η Εκκλησία, η Ακαδημία, τα Πανεπιστήμια.
Η ατομικότητα βρίσκεται πάνω από τη συλλογικότητα.
Τίποτα για το κοινό ,το δημόσιο. Όλα για το ατομικό ,το ιδιωτικό.
Το πολιτικό προσωπικό όλου του κομματικού φάσματος (και ιδιαιτέρως εκείνων που κυβέρνησαν το τόπο) έχουν μεγάλη ευθύνη γιατί εκμαύλισαν λαμπρές πολιτικές παρακαταθήκες που είχαν σχέση με το κοινό καλό και το δημόσιο αγαθό και που για αυτές κάποιοι,στο παρελθόν,θυσίασαν ακόμα και τη ζωή τους.
Τα “κόμματα εξουσίας” (που εδώ και τριάντα πέντε χρόνια εναλλασσόμενα κυβερνούν τον τόπο) δημιουργούν έναν πολιτικό πολιτισμό που δεν είναι ικανός πλέον να διακρίνει τη διαφορά του νόμιμου από το ηθικό. Για μας τα πράγματα έχουν κάπως έτσι για άλλους πάλι μπορεί να είναι και αλλιώς…Αυτός εξάλλου είναι ο λόγος που δεν είμαστε “μαζί”.
Έχουμε καιρό ακόμα να συζητάμε τις διαφωνίες μας; Ίσως.
Αν και οι επαΐοντες υποστηρίζουν ότι χάσαμε σπουδέες εκσυγχρονιστικές υπερταχείες…
••• Συχνά μιλάμε για το «αξιακό» σύστημα της κοινωνίας και τη στάση μας απέναντί του. Άλλοι μιλάνε για κρίση αξιών (ωσάν αυτοφυείς οντότητες) και δεν τις συσχετίζουν με τις ανθρώπινες συμπεριφορές…λες και  οι αξίες είναι έξω από τη θέση και τη φύση του ανθρώπου,του πολίτη.
Κρίνουμε το εαυτό μας από το πως στεκόμαστε απέναντι σε διαχρονικές αξίες που θα μπορούσαν να φιλοτεχνήσουν το ήθος και το ύφος του ατόμου-πολίτη και που μερικές από αυτές είναι: η «σεμνότητα», η «ταπεινότητα», η δημοκρατικότητα,η φιλλαληλία και αλληλεγγύη, ο αλτρουϊσμός,ο ουμανισμός και τόσες άλλες;
Αναρωτιόμαστε ποια σχέση με τις παραπάνω διαχρονικές αξίες έχουν λέξεις  της “πολιτικής επικαιρότητας” όπως:”Χρηματιστήριο”, ”Ολυμπιακά Έργα”,”Siemens”,”Τηλεφωνικές Υποκλοπές”,”Ζαχόπουλος και Θέμος” “Βατοπέδι” που ίσως να έκριναν ακόμα και εκλογικές αναμετρήσεις.
Τέλος ποια σχέση με την αξιοπιστία των πολιτικών εκπροσώπων του λαού αλλά και τη διαφάνεια του πολιτικού συστήματος έχει η λέξη «παραγραφή».
Στο ερώτημα αν είναι έτσι ή αλλιώς, την απάντηση την δίνει η ίδια η πολιτική πραγαματικότητα που ζούμε και αυτή τη δημιούργησαν πότε οι μεν και άλλωτε οι δέ.
“Μαζί” δεν ήταν ποτέ,ωστόσο οδήγησαν τον τόπο στο ίδιο αποτέλεσμα.Απο το κακό στο χειρότερο…Πάνω στα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα συσωρεύουν κι άλλα.Το μοντέλο της εξουσίας μοιάζει με το μοντέλο της πόλης,αγχώνει δεν δίνει ελπίδα.
Δημιουργεί τούνελ…απ΄τα οποία δεν βγαίνουμε ποτέ.
•••Στις μέρες μας θέλουμε να  αποκτήσουμε τα πάντα μέσα σε λίγο χρόνο. Αυτή η «ανάγκη» καθορίζει και τη στάση μας απέναντι στο χρήμα.
Η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται και ως “καταναλωτική”.
Tο χρήμα μπορεί να είναι η “κινητήριος δύναμη” του εμπορίου αλλά  είναι συγχρόνως και παμφάγο…
Η ανθρωπότητα καταναλώνει πέντε φορές περισσότερους φυσικούς πόρους απο εκείνους που είναι σε θέση να αναπαράγει ο πλανήτης.
Με ταχύτατους ρυθμούς καταναλώνουμε και πόρους που προορίζονταν για την επιβίωση των επόμενων γενιών…
Δηλαδή και σε αυτή τη περίπτωση ζούμε με δανεικά.Φάγαμε το  μερτικό μας πρό πολλού και για να επιβιώσουμε τρώμε πλέον απ΄το τραπέζι των παιδιών μας…
Ο «πολιτισμός μας» είναι τέτοιος που αντιμετωπίζει τη γη (το χώμα), το νερό και τον αέρα (οξυγόνο) ως αγαθά που προορίζονταν μόνο για τη γενιά μας και για καμιά άλλη στο μέλλον;
Ο δρόμος αυτός δεν είναι μόνο κατηφορικός αλλά  πρωτίστως καταστροφικός και δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να συζητάμε επί των ρητορικών ερωτημάτων που θέσαμε παραπάνω, για την πόλη, τον δήμο, την πολιτεία και τις αξίες.
Αν ακόμα και σήμερα έχουμε διαφωνίες για το “μοντέλο ” της πόλης,το “μοντέλο” του πολιτικού και του αξιακού συστήματος πολύ λίγο ενδιαφέρει τον πλανήτη που εξαιτίας των συγκεκριμένων “μοντέλων” τον οδηγούμε στον αφανισμό…Ίσως είναι μια από τις λίγες περιπτώσεις της μικρής ζωής που δεν είναι σωστό να διαφωνήσουμε, αλλά να πάμε οπωσδήποτε μαζί.

Η κλιματική αλλαγή βρίσκεται ήδη σε μη αναστρέψιμη πορεία. Σ΄ αυτόν  τον δρόμο την βρήκαμε και αντί να την αλλάξουμε ρότα,την εξωθούμε να φτάσει στο τέλος του δρόμου νωρίτερα…
Μήπως πήραμε τη ζωή μας λάθος;
Οι μοιρολάτρες ας μείνουν στη θέση τους οι άλλοι ας πατήσουμε εδώ
•••

Και ο πρώτος πολίτης της χώρας “Μαζί” για το κλίμα

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποδέχτηκε (πρίν λίγες μέρες) στο Προεδρικό Μέγαρο τους διευθυντές της Greenpeace και του WWF Ελλάς

• • • • • •

Σημαντικές πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ

Συμπαράσταση

Δήλωση συμπαράστασης.

 

Αυτή την περίοδο ο Φίλιππος Φίλιος, επικεφαλής της Κίνησης «Συνεργασία για την Αλλαγή» στα Γιάννενα και ιδρυτικό μέλος της Π(ρωτοβουλίας) ΑΝ

Φίλιππος Φίλιος*

(εξάρτητων) Α(υτοδιοικητικών) Κ(ινήσεων), δέχεται άδικη επίθεση από τοπικά και επιχειρηματικά συμφέροντα του δήμου των Ιωαννίνων στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον καταγγέλλοντας, όπως όφειλε, παράνομες ενέργειες σε σχέση με σύμβαση παραχώρησης και εκμετάλλευσης σε ιδιώτη του δημοτικού χώρου στάθμευσης της κεντρικής πλατείας των Ιωαννίνων.

Η «Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων» (ΠΑΝΑΚ) εκφράζει την αλληλεγγύη της και συμπαραστέκεται πλήρως στον διωκόμενο Φίλιππο Φίλιο, ο οποίος, ως υπεύθυνος δημοτικός παράγοντας, ενήργησε για την προάσπιση δημόσιων αγαθών, όπως επιτάσσει το καθήκον, η ευθύνη του και οι αρχές της ΠΑΝΑΚ.

Ζητούμε την άμεση παύση κάθε δικαστικής δίωξης και την αποκατάσταση της νομιμότητας προς όφελος του δήμου των Ιωαννίνων και των δημοτών του.

Η Συντονιστική Επιτροπή της ΠΑΝΑΚ

•••

Στην ΠΑΝΑΚ όπως είναι ήδη γνωστό συμμετέχει και η “Τρικκαίων Πολιτεία” από την ίδρυσή της.

•••

 

* Φίλιππος Φίλιος:

Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1946 στα Ιωάννινα, οπού ζει και εργάζεται ως Οφθαλμίατρος στον ιδιωτικό τομέα.

 

Είναι παντρεμένος με την Κατερίνα Χαρίση δικηγόρο και πολύτεκνος πατέρας τεσσάρων (4) παιδιών.

 

 Όντας φοιτητής στην Αθήνα, συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα της εποχής του. Υπήρξε στη διάρκεια της δικτατορίας ιδρυτικό μέλος της Αντιδικτατορικής Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (Αντι- Ε.Φ.Ε.Ε). Ασχολήθηκε δραστήρια στο συνδικαλιστικό κίνημα του επαγγελματικού του χώρου. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος και Γενικός Γραμματέας των διοικήσεων στην Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Αθηνών-Πειραιώς, Πρόεδρος στην Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Ηπείρου και Γενικός Γραμματέας στον Ιατρικό Σύλλογο Ιωαννίνων, ενώ είναι ενεργό μέλος στην Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία, στην Οφθαλμολογική Εταιρεία Δυτικής Ελλάδος και στην Πανελλήνια Οφθαλμολογική Εταιρεία. Παράλληλα συμμετείχε ως μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (Ε.Ε.Δ.Υ.Ε), ενεργά στο φιλειρηνικό κίνημα της χώρας μας.

 

Από το 1982 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Ιωαννιτών, διετέλεσε Δήμαρχος δύο (2) συνεχόμενες τετραετίες (1987 έως 1994), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στην Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ) Νομού Ιωαννίνων, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, μέλος πολλών εθνικών αντιπροσωπειών της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Δουρούτης (1988-1990). Ακόμη είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου στο Σύλλογο Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων.

 

Σήμερα είναι δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της μείζονος αντιπολιτεύσεως και συνδημιουργός της Δημοτικής Κίνησης «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ» και ως επικεφαλής της Yποψήφιος Δήμαρχος.

•••

Δείτε και την ιστοσελίδα της Δημοτικής Κίνησης “Συνεργασία για την Αλλαγή” εδώ.

Τόπο στο ποδήλατο

Τα ποδήλατα ξεσηκώθηκαν
Χθες (Πέμπτη 26 Φλεβάρη 2009) το απόγεμα δεκάδες ποδηλάτες με ένα πρωτότυπο τρόπο εκδήλωσαν την διαμαρτυρία τους για την έλλειψη ποδηλατοδρόμων στην πόλη μας.

Με σημαίες, καρναβαλικές αμφιέσεις, με ντουντούκες καραμούζες και σφυρίχτρες, συναντήθηκαν στη Πλατεία Μακαρίου (Δεσποτικού) και στη συνέχεια ξεχύθηκαν στους δρόμους των Τρικάλων.

Ποδηλάτες έξω από το Δημαρχείο διεκδικώντας τον ζωτικό τους χώρο.

Μετέφεραν το μήνυμά τους σφυρίζοντας εκκωφαντικά, όπως το είχαν υποσχεθεί με την πρόσκλησή τους: “θα σας ξεκουφάνουμε”.

Διέτρεξαν με τα ποδήλατα τους κεντρικούς δρόμους της αφιλόξενης και επικίνδυνης πόλης για τον ποδηλάτη και κατέληξαν την «επεισοδιακή» ποδηλατοπορεία τους μπροστά στο Δημαρχείο, για να τα “ψάλλουν” στο Δήμαρχο που δεν φρόντισε ούτε για έναν ποδηλατόδρομο.

Διεκδίκησαν το αυτονόητο: “τόπο και για το ποδήλατο” γιατί κάθε μέτρο που κερδίζει από την πόλη το ποδήλατο είναι ωφέλεια και για τον πεζό αλλά και την ποιότητα της ζωής στη πόλη.

Στα Τρίκαλα  ενώ κυκλοφορούν εκατοντάδες ποδήλατα ωστόσο είναι η μοναδική πόλη στη Θεσσαλία η οποία δεν διαθέτει Ποδηλατοδρόμους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να σημειώνονται συχνά ατυχήματα με θύματα ποδηλάτες.
Η μετακίνηση στη πόλη με ποδήλατο είναι ένας μικρός “Γολγοθάς”, όπως έλεγαν οι διαμαρτυρόμενοι χθές. Ακόμα χειρότερα είναι η κατάσταση για τις ευπαθείς ομάδες και τους μικρούς μαθητές.

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι μαθητές είναι εκείνοι που χρησιμοποιούν περισσότερο από οποιονδήποτε το ποδήλατο προκειμένου να προσεγγίσουν το σχολείο τους ή και το φροντιστήριό τους. Όλοι επίσης γνωρίζουμε ότι αυτοί οι μικροί πολίτες (δηλαδή τα παιδιά μας) περιμένουν από μας να τα εξασφαλίσουμε απρόσκοπτη και ασφαλή πρόσβαση στο σχολείο  τους.
Τι κάνουμε για αυτά; Ποιες είναι οι ευθύνες μας;
Ποιες είναι οι ευθύνες της Δημοτικής Αρχής;
Τι εικόνες έχει ο δήμαρχος από την Ισπανική Torrelavega και τόσες άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις που συχνά επισκέπτεται;
Γιατί φωτογραφίζεται στην αλλοδαπή με ποδήλατο; Τι παριστάνει;

Σαν ανέκδοτο: ο δήμαρχος με ποδήλατο. (Ενθύμιον από την Ισπανική Torrelavega. Φλεβάρης 2007)

Όχι μόνο δεν κατασκεύασε ποδηλατόδρομους  (ως όφειλε) αλλά ούτε καν απασχολούν τη σκέψη του οι ποδηλάτες και τα ποδήλατα. Είναι προσανατολισμένος στο αυτοκίνητο.

Οφείλουμε ν΄ αντιδράσουμε και ν΄ απαιτήσουμε ως πεζoπόροι και ποδηλάτες το δικαίωμα στην πόλη , το δικαίωμα στον δρόμο, το δικαίωμά στον δημόσιο χώρο.

Να απαιτήσουμε και να κατακτήσουμε συνθήκες βιώσιμης κινητικότητας οι  οποίες εξανθρωπίζουν την πόλη.

Ας σταματήσουμε επιτέλους να αναμασούμε τα κορεσμένα μοντέλα του παρελθόντος που θέλουν το κέντρο της πόλης ένα απέραντο σταθμό αυτοκινήτων.

Ας αναρωτηθούμε:
Τι το αξιόλογο θα καταρρεύσει από αυτό το κορεσμένο μοντέλο της πόλης αν αρχίσουμε από αύριο κιόλας να το αλλάζουμε;
Τι κακό θα συμβεί στην ζωή μας αν αλλάξουμε αυτή την αδιέξοδη νοοτροπία;
Είναι απαραίτητο να δουλέψουμε πάνω στο δίπτυχο:«Πράσινο στο ποδήλατο – Κόκκινο στο αυτοκίνητο».
Υποστηρίζουμε ότι “το ποδήλατο ανήκει μόνο στην ανθρώπινη και βιώσιμη πόλη και εάν αυτός είναι ο τελικός στόχος μιας Δημοτικής Αρχής τότε το ποδήλατο είναι ένα από τα εργαλεία για την οικοδόμησή της”.

****

Δείτε και το blog των Φίλων του ποδήλατου.

Επίσης δείτε:ποδηλατοκτόνες πολιτικές & Δρόμοι για τους ανθρώπους

Μαύρο χρήμα

Ούτε μια βδομάδα δεν πέρασε από την ημέρα που αναρωτιόμασταν γιατί αποσιώπησαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης την καταδίκη του πρώην δημάρχου Αμαρουσίου κου Παν.Τζανίκου που μετέτρεψε το «Δημοσιογραφικό χωριό» σε εμπορικό κέντρο (The Mall) συμφερόντων ομίλου Λάτση. Υποστηρίζαμε ότι: “η ζωή έδειξε ότι η ραγδαία και ανεξέλεγκτη πρόοδος των ιδιωτικών ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης που χειρίζονται την αγορά της Παγκόσμιας πληροφορίας (εν μέρει και εξουσίας) διαμορφώνουν την κοινή γνώμη (όσο αυτή υφίσταται) και τη χρησιμοποιούν (όπου και όπως τους βολεύει) για να εξασφαλίσουν αποφάσεις υπέρ συγκεκριμένων οικονομικών ομίλων”. Σήμερα η κυβέρνηση φέρνει νέα ρύθμιση στη Βουλή που δίνει νέα προνόμια στους εκδότες και καναλάρχες. Τους “μπάζει” επίσημα (δηλαδή με νόμο) στη διαπλοκή. Τους εκχωρεί το δικαίωμα να διαχειριστούν «μαύρο χρήμα» κάτω από το τραπέζι και χωρίς παραστατικά στοιχεία. Η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι πιστό αντίγραφο της υπόθεσης “Ζαχόπουλου” κατά την οποία η εκτελεστική εξουσία (κυβέρνηση) “λάδωσε” δημοσιογράφο (Μ.Μ.Ε.) για να μη βγάλει στη δημοσιότητα ένα “ροζ” DVD…Δηλαδή να μη κάνει τη δουλιά του… Αν γίνει δεκτή η ρύθμιση,τότε με τον ίδιο αδιαφανή τρόπο θα μπορεί και ο δημοσιογράφος (το Μ.Μ.Ε.) να “λαδώνει” τα μέλη της κυβέρνησης… Συγκεκριμένα:”Ρύθμιση – σκάνδαλο που στερεί το δημόσιο από ετήσια έσοδα 20 εκατομμυρίων ευρώ, δρομολογούν οι κύριοι Καραμανλής και Σουφλιάς.Με στόχο τον εξευμενισμό εκδοτικών συγκροτημάτων, η κυβέρνηση αναμένεται να φέρει στη Βουλή τη διάταξη που επαναφέρει τη δυνατότητα σε όσους έχουν επιχειρήσεις Τύπου να διαχειρίζονται το 2% του τζίρου τους, χωρίς παραστατικά. Αυτό ανέφεραν  ο Στέφανος Μάνος και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (δείτε και ακούστε τις απόψεις τους στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΣΚΑΪ). Οι δύο πολιτικοί έκαναν λόγο για διάταξη της ντροπής η οποία χαρίζει ετησίως “μαύρο χρήμα” περίπου 20 εκατομμυρίων ευρώ σε εκδότες και αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα πελατειακής σχέσης με την διαπλοκή. Ζήτησαν από τα κόμματα να τοποθετηθούν και να εμποδίσουν την εφαρμογή της σε μία περίοδο μάλιστα ιδιαίτερα σκληρής λιτότητας. Μάλιστα ο Στέφανος Μάνος μιλώντας στα νέα της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ, δήλωσε εξοργισμένος και τόνισε πως ο κ. Ρουσόπουλος, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, είχε δηλώσει κατηγορηματικά στη Βουλή ότι δε θα παραταθεί η ισχύς της διάταξης”. Στις 13-02-2009 γράφαμε ότι: «αυτή η νέα υπερεξουσία (στα χέρια μερικών οικογενειών), θωρακισμένη στο απυρόβλητο, με προνόμια που της εκχωρήθηκαν από τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία, οικειοποιείται, εν ονόματι της ελευθερίας του Λόγου, τις δημοκρατικές διαδικασίες». Η κυβέρνηση χαρίζει (μεσούσης της οικονομικής κρίσης) “μαύρο” χρήμα…Με ένα λόγο λαδώνει την τέταρτη εξουσία…Ισως αυτό να το κάνει,αυτή τη χρονική στιγμή,προκειμένου να στρώσει το δρόμο πρός τις εκλογές…Μόνο που αυτός ο δρόμος είναι ολισθηρός και συχνά (όπως διδάσκει η ιστορία) γλυστράει και πέφτει πρώτος, εκείνος που τον “λάδωσε”…Μετά τη πτώση βέβαια (κατά την ιστορία πάντα) βγαίνει, εκείνος που έπεσε  και καταγγέλλει τους “εξωθεσμικούς παράγοντες” που παρεμβαίνουν στην πολιτική ζωή… Φαύλος κύκλος. Όπως έλεγε (πάλαι ποτέ) και ο θείος του σημερινού πρωθυπουργού…”η Έλλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο”.

Δημοσιογραφικό χωριό

Λογοκριμένη πληροφορία=Κολοβωμένη δημοκρατία
Θεωρούμε ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας είναι η  «φωνή του Λαού».

Η θέση τους είναι να μεταφέρουν την φωνή του λαού στις εξουσίες του συστήματος και να τις ελέγχουν για λογαριασμό της κοινωνίας. Κοντολογίς θα πρέπει να “στέκονται” κριτικά (δηλαδή απέναντι) στο πολιτικό σύστημα προκειμένου να το βελτιώνουν άμποτε και να το αλλάζουν και όχι να ζουν από αυτό ή και-ακόμα χειρότερα-να ενσωματώνονται σε αυτό.

Μπαίνουν καθημερινά στους χώρους κατοικίας, εργασίας, αναψυχής.

Δημιουργούν “κλίμα”.

Επηρεάζουν την γνώμη.
Η δύναμη τους είναι μεγάλη.
Εξαιτίας αυτής της δύναμης, αναγορεύτηκαν από τους σοφούς, ως  η τέταρτη εξουσία που  σκοπό έχει να ελέγχει τα λάθη και τις παραλήψεις των άλλων τριών εξουσιών.

Διατηρούμε καθημερινή και αμφίδρομη σχέση μαζί τους.
Εμπιστευόμαστε σε αυτά την ενημέρωσή μας και εκείνα παίρνουν από μας εκείνα που ζητούν.Πιστεύουμε ότι, αν πάρουμε τις πληροφορίες που μας δίνουν, είμαστε σε θέση να επικοινωνήσουμε με τον άλλο κόσμο.

Θεωρώντας ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους, τα περιβάλλουμε με τέτοια εμπιστοσύνη,που φαίνεται και από το γεγονός  ότι, δύσκολα αλλάζουμε την εφημερίδα μας,τον ραδιοφωνικό σταθμό,το τηλεοπτικό κανάλι,τον διαδικτυακό τόπο.

Πόσο αξιόπιστο όμως μπορεί να είναι ένα μέσο ενημέρωσης-επικοινωνίας και με πια κριτήρια το αξιολογούμε;

Ψαλιδισμένη πληροφορία= κολοβωμένη δημοκρατία

Δυστυχώς πολλά μέσα ενημέρωσης έχουν χάσει-προ πολλού-την αξιοπιστία τους.Για να το πούμε επιεικέστερα θα πρέπει να αποδεικνύουν την αξιοπιστία τους ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Η κρίση εμπιστοσύνης προς τα μέσα ενημέρωσης δεν προέκυψε τον τελευταίο καιρό.Ίσως τώρα να μεγάλωσε περισσότερο.

Είναι τόσο παλιά όσο είναι και η μεταπολεμική δημοκρατία στη χώρα μας για λογαριασμό της οποίας κάποιοι εκδότες εφημερίδων (τότε) -”καναλάρχες” τώρα- με γνώμονα τα δικά τους κριτήρια, “ανέβαζαν και κατέβαζαν” κυβερνήσεις.

Πόση σχέση όμως είχαν τα κριτήρια (δηλαδή οι πολιτικές προτιμήσεις) των εκδοτών-καναλαρχών  με τα λαϊκά αιτήματα και επί πλέον πόσο εξυπηρετήθηκε (από τις πολιτικές αλλαγές) το δημόσιο συμφέρον και όχι το ιδιωτικό;

Η ζωή έδειξε ότι η ραγδαία και ανεξέλεγκτη πρόοδος των ιδιωτικών ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης που χειρίζονται την αγορά της Παγκόσμιας πληροφορίας (εν μέρει και εξουσίας) διαμορφώνουν την κοινή γνώμη (όσο αυτή υφίσταται) και τη χρησιμοποιούν (όπου και όπως τους βολεύει) για να εξασφαλίσουν αποφάσεις υπέρ συγκεκριμένων οικονομικών ομίλων.

Αυτή η νέα υπερεξουσία (στα χέρια μερικών οικογενειών), θωρακισμένη στο απυρόβλητο, με προνόμια που της εκχωρήθηκαν από τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία,οικειοποιείται, εν ονόματι της ελευθερίας του Λόγου, τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Χωρίς λαϊκή εντολή και δημοκρατικό έλεγχο, διαμορφώνει  σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα, τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές εξελίξεις και περιθωριοποιεί τις συντεταγμένες εξουσίες που εκφράζουν την Λαϊκή Κυριαρχία.

Το ζήτημα που θίγουμε ίσως να μοιάζει με “παρωνυχίδα” του πολιτικού συστήματος όταν είναι γνωστό ότι εδώ και μερικούς μήνες μπήκαμε σε τέτοια οικονομική κρίση ανάλογη της οποίας είχε να δει ο  τόπος από τη δεκαετία του 1930.

• Ασχολούμαστε όμως γιατί μας εξόργισε,για μια φορά ακόμα, το γεγονός ότι, τα λεγόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης καταχωρούν στα “ψιλά” ή ακόμα χειρότερα “θάβουν” πληροφορίες που έχουν σχέση με τη δράση πολιτών που εναντιώνονται στις «αρπαχτές» οικονομικών ομίλων.
• Ασχολούμαστε επί πλέον γιατί πιστεύουμε ότι η κρίση που βιώνουμε σήμερα-της οποίας την κατάληξη δεν μπορεί να προβλέψει κανείς-οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα που εκτρέφει «αεριτζίδικους ομίλους» (σαν αυτούς που δημιούργησαν και το πρόβλημα στη μητρόπολη του καπιταλισμού) ή που κάνουν την «αρπαχτή» μέσα από την αλλαγή του  συντελεστή δόμησης (Βωβουπόλεις-Ελαιώνας-νέο γήπεδο Παναθηναϊκού) σε μια νύχτα και που η τέταρτη εξουσία καμώνεται ότι δεν τους βλέπει.

Συγκεκριμένα μία ακόμη από τις δράσεις των μεμονωμένων πολιτών που δρομολόγησαν εξελίξεις εναντίον επώνυμου ομίλου και που «θάφτηκαν», ελέω συμφερόντων είναι και η παρακάτω:

Στις 19 Ιανουαρίου, ο πρώην δήμαρχος Αμαρουσίου, Παναγιώτης Τζανίκος, καταδικάστηκε τελεσίδικα από το Τριμελές Εφετείο Αθηνών σε 12 μήνες φυλάκιση. Αιτία, η επίμαχη οικοδόμηση του θηριώδους εμπορικού κέντρου, «The Mall».

“Καμπάνα” στον Παναγιώτη Τζανίκο (πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου).

Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα του κ. Τζανίκου, ο οποίος προσπάθησε να  υποβαθμίσει τις περιβαλλοντικές αλλά και τις οικονομικές επιπτώσεις του έργου στην πόλη του Αμαρουσίου.
Η εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι μία από τις 6 που θα διεξαχθούν μέσα στο 2009 με αντικείμενο την αμφιλεγόμενη κατασκευή του συγκροτήματος, συμφερόντων του ομίλου Λάτση.
Μία εκ των προσφυγών αξιώνει αποζημίωση, ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ, από τις κατασκευαστικές εταιρείες προς το δήμο Αμαρουσίου, επικαλούμενη «τεράστιες ζημιές» για την περιοχή.

Τοπικές οργανώσεις πολιτών, οι οποίες χαρακτηρίζουν το έργο παράνομο, δηλώνουν αισιόδοξες, ύστερα από τη σχετική δικαστική απόφαση, τόσο στο πλαίσιο της προσπάθειας να διασωθούν οι ελεύθεροι χώροι, όσο και στο επίπεδο της απρόσκοπτης απονομής δικαιοσύνης.

Οι διαμαρτυρόμενοι τονίζουν με έμφαση ότι η είδηση ουσιαστικά δεν δημοσιεύθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

•••

Αξίζει να σημειώσουμε ότι μέχρι εδώ ασχοληθήκαμε μόνο με την κορυφή του παγόβουνου και την δικαστική κατάληξη του σκανδαλώδους ζητήματος του οποίου η ουσία βρίσκεται αλλού.Ακούει στο όνομα “Χωριό Τύπου” ή “Δημοσιογραφικό χωριό”,έχει νονούς πράσινους και μπλε υπουργούς,είναι το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης το οποίο έγινε με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και εγκαινιάστηκε  ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες!!!

Το “Χωριό Τύπου” που έγινε Mall

Ποια πρόσωπα έπαιξαν ρόλο και ποιόν ρόλο ο καθένας απο τους εμπλεκόμενους είναι στο μέρος του παγόβουνου που βρίσκεται κάτω από το νερό και συνεπώς δεν είναι ορατό.

Ποιες ήταν οι πρωτοβουλίες της (καταγόμενης από τον τόπο μας)Σοφίας Σακοράφα και ποιες δράσεις είχε ένας απλός πολίτης που ακούει στο όνομα Δορύλαος Κλαπάκης εδώ;

•••

Την καταδίκη του πρώην δημάρχου Αμαρουσίου μπορεί να μη την “έπαιξαν” τα μέσα “μαζικής ενημέρωσης”. Ασχολήθηκαν όμως πολλές ιστοσελίδες με το μεγαλύτερο αυθαίρετο που προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον του Αμαρουσίου. Μπορείτε να τις βρείτε από το google βάζοντας για ανίχνευση τη λέξη: ”Τζανίκος”.

Παγωμένες απορίες

Η τοπική εφημερίδα “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ” επαναφέρει το “θέμα του Παγοδρομίου” (το οποίο στεγάστηκε στην πλατεία που περικλείεται από τις οδούς:Γαριβάλδη-Απόλλωνος-Όθωνος και που δυστυχώς λόγω της ανωνυμίας της μέχρι στιγμής έχει το προσωνύμιο:”πλατεία ΚΤΕΛ”) για το οποίο η παράταξή μας, από το δεύτερο δεκαήμερο του Δεκέμβρη, ανέδειξε  ως μείζων ζήτημα ηθικής τάξης εφόσον επρόκειτο για κατάληψη δημόσιου και συνεπώς κοινωφελούς χώρου ο οποίος παραχωρήθηκε απο τη δημοτική αρχή σε ιδιώτη για την επιχείρησή του.

Το σχόλιο της εφημερίδας την Τρίτη 3-2-2009 έχει ως εξής:

“Με αφορμή το παγοδρόμιο

Η πόλη στερήθηκε για ενάμιση μήνα την ομορφιά μιας πλατείας όπως είναι αυτή του παλιού ΚΤΕΛ για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα ιδιώτη.

Το λυόμενο παγοδρόμιο επιτέλους έφυγε αφήνοντας πίσω του λάσπες, ένα γκαζόν κατεστραμμένο.

Με αφορμή το παγοδρόμιο και την απορία σε όλους εμάς για την ευκολία με την οποία ο Δήμος παραχωρεί ζωτικούς, για την καθημερινότητα των δημοτών του, δημόσιους χώρους.

Δεν έχουμε τίποτα με τον ιδιώτη επιχειρηματία ο οποίος θα μπορούσε φυσικά να βολευτεί κάπου πέριξ της πόλης-δικό του άλλωστε το πρόβλημα. Εκείνο που όχι απλώς ενοχλεί αλλά υπονομεύει διαρκώς την πρόοδο αυτής της πόλης, είναι η πελατειακή αντίληψη που διέπει πολλές από τις αποφάσεις της Δημοτικής αρχής.

Από τις αλόγιστες προσλήψεις και το βόλεμα ημετέρων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, μέχρι την αισθητική υποβάθμιση κάθε γωνιάς του κέντρου. Είναι τόσο απροκάλυπτη που βλέπει κανείς βρώμικους πεζόδρομους να έχουν παραδοθεί βορά στα τροχοφόρα και εγκαταλειμμένες πλατείες να κατακλύζονται από παζαριώτικα τρενάκια.

Ποιος αντιστέκεται σε όλα αυτά; Δυστυχώς ελάχιστοι. Όχι πάντως η αντιπολίτευση του Δήμου η οποία κατακερματισμένη και ανήμπορη απλώς παρακολουθεί τον κατήφορο.

Κάποιοι λίγοι είναι εκείνοι που προσπαθούν να μην παρασυρθούν από τη λαίλαπα του λαϊκισμού και μη έχοντας άλλη διέξοδο τηλεφωνούν στις εφημερίδες για να πουν χαμηλόφωνα τον καημό τους. Διότι αν υψώσουν την φωνή τους όλο αυτό το αυτοδιοικητικό τσίρκο θα τους κολλήσει την ταμπέλα του γραφικού…
Κ.Τ.”

•••

Μόλις έπεσε στην αντίληψή μας το παραπάνω δηκτικό και συνάμα προσβλητικό σχόλιο, αυθημερόν στείλαμε στην εφημερίδα την παρακάτω επιστολή:

Παγωμένες…απορίες
Αγαπητή «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ»,

στο «φύλλο» της Τρίτης (3 Φλεβάρη 2009) υπάρχει οργισμένο σχόλιο με υπογραφή Κ.Τ. το οποίο αναφέρεται στην επιχείρηση «Παγοδρόμιο», που στήθηκε σε πλατεία της πόλης πριν τα Χριστούγεννα και που η λειτουργία του έληξε στο τέλος του Γενάρη.

Συμπίπτουμε με τον σχολιαστή σε πολλές από τις κρίσεις του.

Ας αναφερθούμε σε μερικές:

• «ότι η πόλη στερήθηκε για ενάμιση μήνα την ομορφιά μιας πλατείας όπως είναι αυτή του παλιού ΚΤΕΛ για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα ιδιώτη».
• ότι «εκείνο που όχι απλώς ενοχλεί αλλά υπονομεύει διαρκώς την πρόοδο αυτής της πόλης, είναι η πελατειακή αντίληψη που διέπει πολλές από τις αποφάσεις της Δημοτικής αρχής».
• ότι γίνονται «αλόγιστες προσλήψεις για το βόλεμα ημετέρων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου».
• ότι υπάρχει «αισθητική υποβάθμιση κάθε γωνιάς του κέντρου», και ότι «είναι τόσο απροκάλυπτη που βλέπει κανείς βρώμικους πεζόδρομους να έχουν παραδοθεί βορά στα τροχοφόρα και εγκαταλειμμένες πλατείες να κατακλύζονται από παζαριώτικα τρενάκια».

Η φωτογραφία ανήκει στην “Ενημέρωση” και δείχνει την κατάσταση της πλατείας μετά την αποχώρηση του Παγοδρομίου

Όμως στο ερώτημα που θέτει ο σχολιαστής: «Ποιος αντιστέκεται σε όλα αυτά»; Και πολύ περισσότερο η κρίση του:«Όχι πάντως η αντιπολίτευση του Δήμου η οποία κατακερματισμένη και ανήμπορη απλώς παρακολουθεί τον κατήφορο» νομίζουμε ότι αδικεί συλλήβδην την αντιπολίτευση του Δήμου Τρικκαίων (μέρος της οποίας είμαστε) και που ας σημειωθεί ότι, έδωσε τον αγώνα της μέσα από τον θεσμικό της τόπο που είναι το δημοτικό συμβούλιο από τις 18 Δεκεμβρίου 2008.

Ειδικά δε σε ότι αφορά  στην «Τρικκαίων Πολιτεία» όχι μόνο είχαμε τις αντιρρήσεις μας κατά τη συζήτηση του θέματος παραχώρησης της κεντρικής πλατείας (Ηρώων Πολυτεχνείου) στο Carusel αλλά η επιμονή της παράταξής μας ήταν η αιτία να εκνευριστεί ο δήμαρχος και να δημιουργηθεί φραστικό επεισόδιο με τον δημοτικό σύμβουλο Χρήστο Λάππα ο οποίος αποχώρησε από την αίθουσα συνεδριάσεων καταγγέλλοντας τον κο Μιχ.Ταμήλο ότι δεν σέβεται το Σώμα…

Με το συγκεκριμένο επεισόδιο ασχολήθηκε ο Τοπικός Τύπος.Για του λόγου το αληθές μπορείς να «επισκεφθείς» το:«Πανηγυριώτικες…προσβολές» που δημοσιεύσαμε την 31-12-2008 στην ιστοσελίδα μας που θα βρείς εδώ.

Επίσης για το αίτημα του εν λόγω επιχειρηματία που ήθελε να μετατρέψει την πλατεία «ΚΤΕΛ» σε παγοδρόμιο αλλά και άλλου επιχειρηματία που ζητούσε τις ημέρες των Χριστουγέννων να εγκαταστήσει ηλεκτρικό «τρενάκι» σε άλλη πλατεία, ο επικεφαλής της «Τρικκαίων Πολιτεία» Θανάσης Βαβύλης κάλεσε το δημοτικό συμβούλιο να τηρήσει παλιότερη απόφασή του που ήταν: «να μη παραχωρηθεί δημοτικός χώρος οποτεδήποτε και από οποιονδήποτε που θα αποβλέπει στην κερδοσκοπεία”.

Σε εκείνο το δημοτικό συμβούλιο παραδέχτηκε ο κος Ταμήλος ότι τον ξεγέλασε ο πιχειρηματίας.
Για του λόγου το αληθές δές και το:«Ο ξεγελασμένος» που δημοσιεύσαμε την 31-12-2008 στην ίδια ιστοσελίδα και που θα βρείς εδώ.

Αν πάλι σου είναι δύσκολο να επισκεφθείς τη δική μας ιστοσελίδα, μπορείς να δεις τη δίκη σου στην οποία φιλοξενείς βιντεοσκοπημένες τις απόψεις του Θανάση Βαβύλη για το εν λόγω θέμα, στην παρουσίαση του οποίου ο δημοσιογράφος ξεκινάει την έρευνά του (ρεπορτάζ) ως εξής:«άγρια κόντρα ξέσπασε μεταξύ δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης στα Τρίκαλα για την παραχώρηση…πλατείας…»

Τα προαναφερόμενα θεωρούμε ότι είναι επαρκή πειστήρια που δείχνουν σε κάθε καλόπιστο ότι ασκήσαμε στο έπακρο τον θεσμικό μας ρόλο όχι μόνο στον θεσμικό μας τόπο (δημοτικό συμβούλιο) αλλά και όπου αλλού μας δόθηκε η ευκαιρία.

Αν ωστόσο, ως μέσο ενημέρωσης, θεωρείς ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερα αναγνώστες σου που δεν γνωρίζουν τις θέσεις μας (οι οποίες εκτός του ότι δημοσιεύτηκαν στον τοπικό τύπο,ακούστηκαν επίσης,από τα ραδιόφωνα και την τηλεόραση) ελπίζουμε ότι θα δημοσιεύσεις την παρούσα έτσι ώστε να γίνουν κοινωνοί των απόψεών μας.

Αγαπητή «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ»
Μένει ένα ακόμα σημείο των κρίσεων του σχολιαστή σου το οποίο θεωρούμε ότι αποτελεί στίγμα για την πολιτική αντιπροσωπεία του λαού στο Δήμο Τρικκαίων.
Όπως αντιλαμβάνεσαι δεν μπορούμε να αντιπαρέλθουμε πολύ περισσότερο να αποδεχτούμε τον προσβλητικό προσδιορισμό του «αυτοδιοικητικού τσίρκου» που προσάπτει ο σχολιαστής σου στη δημοτική αντιπροσωπεία ακόμα και αν γνωρίζαμε ότι μπορεί να μην αναφέρεται στη δική μας παράταξη…
Τι να πούμε !
Το λαμβάνουμε ως ένα ακόμα ολίσθημα του…παγοδρομίου…γιατί είναι γεγονός ότι κατά την διάρκεια της λειτουργίας του υπήρξαν πολλά (πραγματικά και μεταφορικά) που στοίχησαν στην υγεία αλλά και στη δημόσια εικόνα της Δημοτικής Αρχής…
“Τρικκαίων Πολιτεία”
3-2-2009

•••

Και η απάντηση της Ενημέρωσης (φύλλο 5-2-2009):
Δέχομαι τις αιτιάσεις σας και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν υπήρχε καμία πρόθεση να μειωθεί το έργο της Τρικκαίων Πολιτεία.
Το πνεύμα του σχολίου μου αναφερόταν κυρίως στις πλειοψηφικές παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης.
Κ.Τ.

•••

Ανταπάντηση:ας είναι και έτσι…επιζητούμε την σκληρή κριτική…κανένας όμως δεν θέλει την άδικη.

Ωστόσο αγαπητή “Ενημέρωση” συμπίπτουμε στο μεγάλο ερώτημα: “γιατί ο Δήμος παραχωρεί ζωτικούς, για την καθημερινότητα των δημοτών του, δημόσιους χώρους”;

Επιπλέον,ενώ είναι γνωστό ότι ο θεσμικός ρόλος (για τον οποίο έδωσε όρκο) επιτάσσει στον κο Ταμήλο να είναι θεματοφύλακας του δημοσίου,εκείνος γιατί απεμπολή τον ρόλο του σε κάθε ευκαιρία;

Επαναφέρουμε το ερώτημα που διατυπώναμε στο “ο ξεγελασμένος”:

Ποιο ισχυρότερο κίνητρο είναι εκείνο για το οποίο ”θυσιάζει” εαυτόν και

παράταξη;

Χριστούγεννα

Γιορτινές μέρες…
Άραγε για όλους;

Τι γιορτή θα κάνει ο άνεργος, ο φτωχός, ο εξαθλιωμένος…;
Κοινωνική ανισότητα, πάντα και παντού…

Εδώ και δυο χιλιετίες, μέσα από το έθιμο της σημερινής μέρας έρχεται εκείνος του οποίου ο λόγος ήταν αλληλέγγυος.

Ήθελε να «αγαπάμε αλλήλους».
Όμως πόσα ευήκοα ώτα βρήκε ο λόγος του;

Είναι δυνατόν να έχουμε αγαπήσει αλλήλους, όσο το εννοούσε εκείνος και ωστόσο ακόμα στις μέρες μας να πεθαίνουν άσιτα και άνυδρα παιδιά;

Άραγε πόσο αγαπάμε τους άλλους;

Εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια εκείνος που ζητούσε, από τους έχοντες «δύο χιτώνες να δίνουν τον έναν στον μη έχοντα» το πλήρωσε με την ζωή του. Η κοινωνία της εποχής τον έστειλε στον σταυρικό θάνατο μόλις στην τρίτη δεκαετία της ζωής του.
Οι μαθητές του ανέλαβαν να διαδώσουν το κήρυγμά του σ΄ όλο τον κόσμο. Τα κατάφεραν. Σήμερα δεν υπάρχει σημείο του πλανήτη που να μη γνωρίζει για εκείνον…και τη θυσία του.
Όμως πόσο άλλαξε ο κόσμος;

Γιατί υπάρχουν ακόμα και «παιδιά ενός κατώτερου Θεού»…;

Λίγες μέρες πριν, ένας γέροντας Ούγγρος, έκανε πράξη το κήρυγμα…Φωτεινό παράδειγμα κοινωνικής αλληλεγγύης είναι ο ογδονταπεντάχρονος  που ζει πλέον μέσα σε ένα χαρτοκιβώτιο γιατί δώρισε όλη την περιουσία του στα άρρωστα παιδιά της Βουδαπέστης.

Ο κύριος Joe Csarmaz λέει: «έχω πολύ δυνατά αισθήματα για αυτά τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν μια πλήρη ζωή αφού είναι άρρωστα. Εγώ έχω ζήσει 85 χρόνια και τώρα τους δίνω την ευκαιρία να χαρούν και αυτά. Δεν με νοιάζει να ζω στην φτώχεια αρκεί να ξέρω ότι τους προσέφερα κάτι για μια καλύτερη ζωή,»
Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

Τίποτα δε πάει χαμένο

Από το πρώτο δεκαπενθήμερο του περασμένου Νοέμβρη η «Τρικκαίων Πολιτεία» ζήτησε και πέτυχε επίσκεψη της διαπαραταξιακής επιτροπής του Δήμου στις Φυλακές Τρικάλων.
Έπρεπε να γίνουμε κοινωνοί των προβλημάτων των φυλακισμένων, τα οποία τους έφεραν στο σημείο, να απόσχουν από το συσσίτιο και μερικοί από αυτούς να ράψουν ακόμα και το στόμα τους.
Η «Μπαλκούρα» από ξεχασμένος τόπος-εξαιτίας της διαμαρτυρίας των εγκλείστων-μετατράπηκε σε τόπο συνάντησης πολιτικών και κοινωνικών φορέων.

Οι “κολασμένοι” βρήκαν “ευήκοα ώτα”…
Υποστηρίξαμε ότι είναι ανάγκη να θέσουμε στη διάθεση των φυλακισμένων όλες τις κοινωνικές δομές του Δήμου Τρικκαίων και ο Δήμαρχος με την ιδιότητα του μέλους του διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΚΕ να προτείνει στη Κυβέρνηση τη θεσμοθέτηση συμμετοχής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο Συμβούλιο Φυλακής.

Στο κείμενο συμπαράστασης στον πρωτοφανή αγώνα των φυλακισμένων (οι οποίοι κατόρθωσαν και βρήκαν τρόπο επικοινωνίας πανελλαδικά παρ΄οτι στερούνται των μέσων επικοινωνίας) ρωτούσαμε τον συντοπίτη υπουργό Δικαιοσύνης ποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες θα πάρει έτσι ώστε να θεραπεύσει τα κακώς κείμενα του συστήματος των Φυλακών που “εκδικείται” αντί να σωφρονίζει.

Στον καιρό που κύλισε, από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι και σήμερα, υπήρξε κινητικότητα από τους εμπλεκόμενους φορείς σε τοπικό και κυβερνητικό επίπεδο.

Συγκεκριμένα αποφασίστηκαν από την κυβερνητική επιτροπή νομοθετικές πρωτοβουλίες και κυβερνητικές ενέργειες που σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν μερικά από τα ποιο σοβαρά προβλήματα των κρατουμένων.

Υπερπληθυσμός:
Από μια πρώτη δέσμη μέτρων του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποφυλακίζονται 3.720 κρατούμενοι, καταδικασμένοι σε μικρές ποινές, σε πολλούς από τους οποίους θα ληφθεί υπόψη η οικονομική τους αδυναμία να μην αποτελέσει εμπόδιο για την αποφυλάκισή τους (μια τέτοια περίπτωση ήταν και αυτή του   Κούρδου που έραψε το στόμα του στη Φυλακή Τρικάλων και που τελικά είχε αίσιο τέλος).

Πολλοί από τους κρατουμένους, εξαιτίας αυτών των μέτρων, θα κάνουν Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στα σπίτια τους.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι μέχρι τον ερχόμενο Απρίλιο θα έχουν αποφυλακιστεί κοντά στους 5.500 κρατούμενους και έτσι ο αριθμός των κρατουμένων στην χώρα θα κατέλθει στον αριθμό των 6.800 γεγονός που σημαίνει ότι για πρώτη φορά στα χρονικά οι κρατούμενοι θα είναι λιγότεροι από τις 8.250 «θέσεις» που διαθέτουν οι φυλακές. Ανάλογη αποσυμφόρηση θα γίνει και στη φυλακή Τρικάλων και έτσι ο φυλακισμένος που επιστρέφει από την ολιγοήμερη άδεια μπορεί να ελπίζει πλέον ότι θα βρίσκει άδειο και όχι καταλυμένο το κρεβάτι του..

Ιατρική φροντίδα
Αυξάνονται οι οργανικές θέσεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε πολλές φυλακές της χώρας, ώστε να παρέχεται καλύτερη ιατρική, οδοντιατρική, φαρμακευτική και ψυχολογική φροντίδα στους κρατουμένους, ενήλικες και ανήλικους.
Όλα τα θεραπευτικά Κέντρα των Φυλακών υπάγονται στις διατάξεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Με την ένταξη αυτή στο ΕΣΥ αναβαθμίζονται η στελέχωση με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, η υγειονομική οργάνωση και η υλικοτεχνική υγειονομική υποδομή και εξοπλισμός των ανωτέρω ιδρυμάτων.

Φυλακή Τρικάλων & Δημιουργική απασχόληση
Το πρώτο βήμα για την υλοποίηση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τρικκαίων σχετικά με την ενεργοποίηση της επιτροπής για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων στις φυλακές πραγματοποιήθηκε στο τέλος του περασμένου μήνα (25-11-2008).
Η επιτροπή αποτελείται από τον Δήμαρχο, από υπηρεσιακούς παράγοντες του Δήμου που εργάζονται στον Πολιτιστικό Οργανισμό και στην Κοινωνική Μέριμνα καθώς επίσης και από τον εκπρόσωπο της «πρωτοβουλίας πολιτών για τις συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές» Κώστα Φώλια.

Στην συγκεκριμένη επιτροπή συζητήθηκε και συμφωνήθηκε ότι θα πρέπει να ενεργοποιηθούν οι Κοινωνικές και Πολιτιστικές Δομές του Δήμου προκειμένου να ικανοποιηθούν αιτήματα που οι ίδιοι οι φυλακισμένοι είχαν θέσει στους εκπροσώπους του Δημοτικού Συμβουλίου (Διαπαραταξιακή) κατά την επίσκεψή τους στις Φυλακές Τρικάλων την 14η Νοεμβρίου 2008.

“Μα η ζωή λεχώνα

ελπίδες γέννησε…”:

• Να εμπλουτιστεί η βιβλιοθήκη των Φυλακών με βιβλία, να ξαναζωντανέψει το εργαστήριο Αγγειοπλαστικής και ενδεχομένως να γίνει Φούρνος για την παραγωγή ψωμιού που έχουν ζητήσει οι φυλακισμένοι.
• Επίσης, θα υπάρξουν πρωτοβουλίες για προγράμματα ψυχολογικής στήριξης των φυλακισμένων.
• Συμφωνήθηκε επιπλέον να συνταχθεί ένα ερωτηματολόγιο που να απευθύνεται στους έγκλειστους των Φυλακών Τρικάλων, όπου οι ίδιοι να απαντούν και να καταθέτουν τις προτάσεις τους για την κάλυψη του κενού χρόνου με δημιουργικό τρόπο ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους.
• Σε κάθε περίπτωση διευκρινίσθηκε ότι στόχος της πρωτοβουλίας είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για μια υποφερτή διαβίωση στις φυλακές, μέσα στα πλαίσια του «σωφρονιστικού συστήματος» το οποίο εμείς καταγγείλαμε ως “εκδικητικό”.

Τέλος συμφωνήθηκε ότι η Επιτροπή θα συνεδριάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα  για να παρακολουθεί την υλοποίηση των αποφάσεων της.
Οψόμεθα…

”Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου γιατί…»

Μένει ένα ακόμα θεσμικό και ως εκ τούτου σημαντικό (κατά την άποψή μας) ζήτημα και είναι εκείνο της συμμετοχής του Δήμου στο Συμβούλιο της Φυλακής…για το οποίο οι πληροφορίες λένε ότι τέθηκε από τον Δήμαρχο στο πρόσφατο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ (στο οποίο ανακοινώθηκε η αναβολή της διοικητικής μεταρρύθμισης) και αναμένονται σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες…

Θα τα ξαναπούμε…

Υπάρχει ελπίδα;

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Τρικκαίων δεν κατόρθωσε να αποτυπώσει την πολιτική βούληση της κοινωνίας μας σε ψήφισμα όπου θα  καταδικάζονταν η φρικαλεώτερη πράξη-στη δεκαετία που διανύουμε-κατά την οποία κουμπουροφόρος αστυνομικός,δολοφόνησε δεκαπεντάχρονο μαθητή, που τόλμησε να βγει στο δρόμο.
Ο Δήμαρχος και η δημοτική του ομάδα, στο έκτακτο δημοτικό συμβούλιο, έδειχναν να μη καταλαβαίνουν ότι πίσω από τη δολοφονία του μικρού Αλέξη είχε συντελεστεί ένα έγκλημα κατά της δημοκρατίας.
Η “δημοτική πλειοψηφία” άφησε και πάλι το συντηρητικό  της αποτύπωμα στην ιστορία της πόλης…γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση αδυνατούσε να κατανοήσει τα πολιτικά μηνύματα της γενιάς του Αλέξη…όπως εξάλλου έπραξε και η κυβέρνηση.Συμπεριφέρθηκε όπως συμπεριφέρονταν η “καθεστωτική τάξη” σε παρελθούσες εποχές -οι οποίες έχουν καταχωρηθεί στις  μελανώτερες σελίδες της πολιτικής ιστορίας του τόπου-κατά την οποία θεωρούνταν τυχαία περιστατικά τόσες και τόσες πολιτικές δολοφονίες.
Όπως:

• η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και της γενιάς του κινήματος για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό
• η δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα και της γενιάς του 1-1-4 και του 15% για την παιδεία
• η δολοφονία του Σιδέρη Ισιδωρόπουλου…παραμονή     πρωτομαγιάς 1976.
• η δολοφονία της Σταματίνας Κανελλοπούλου…16 Νοεμβρίου 1980
• η δολοφονία του Ιάκωβου Κουμή…16 Νοεμβρίου 1980
• η δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά 17 Νοεμβρίου 1985 και της γενιάς του Πολυτεχνείου…

Η κυβέρνηση καμώνεται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα… για αυτό και δυσκολεύεται να εξηγήσει την ταυτόχρονη εξέγερση των νέων σε όλη τη χώρα…

Για την “Τρικκαίων Πολιτεία” η δολοφονία του Αλέξη ήταν η αφορμή…Οι αιτίες βρίσκονται στο σύστημα αξιών που αναπαράγει η πολιτική παράταξη που στηρίζει την κυβέρνηση και τον κο Ταμήλο για δήμαρχο της πόλης…  

Το χρέος των πολιτικών εκπροσώπων της κοινωνίας είναι να ερμηνεύουμε τα μηνύματα του λαού στον καιρό τους…

Να μη μας παρασέρνουν τα γεγονότα…αλλά να τα προβλέπουμε…
Οφείλουμε να “χτίζουμε” το σήμερα  καλύτερο από το χτες…

Να είμαστε δίπλα στη νέα γενιά…

Να στέργουμε στον ιστορικό της προορισμό… 

Γιατί όπως λέει και το τραγούδι:
“Και όταν έρθουν οι καιροί
που θά ‘χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα.
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.“

Και την ελπίδα (όπως λέει και ο λαός) την αφήνουμε να “πεθάνει”  τελευταία, δεν τη σκοτώνουμε.

Η Αμαρτωλή που έγινε…ανώνυμη

Η αμαρτωλή(*) που έγινε…ανώνυμη.

Η Δημοτική Επιχείρηση Κατασκευών και Τεχνικών Έργων Τρικάλων και για συντομία ΔΕΚΤΕΤ συγκροτήθηκε το 1999 με μεγάλες προσδοκίες.

Η Εταιρεία συστάθηκε ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου βάσει του Δημοτικού Κώδικα της εποχής με χρήματα του Δήμου και θα είχε ως αντικείμενο ένα μεγάλο φάσμα μελετών-κατασκευών.

Σύμφωνα με το καταστατικό της προβλέπονταν ότι: 

Θα…συμμετείχε σε διαγωνισμούς δημόσιων και ιδιωτικών έργων.

Θα…εκτελούσε δημόσια και ιδιωτικά έργα.

Θα…εκπονούσε μελέτες για τεχνικά έργα .

Θα…εκμεταλλεύονταν λατομεία.

Θα…συμμετείχε σε προγραμματικές συμβάσεις του Δήμου με το Δημόσιο.

Θα…μελετούσε και θα εκτελούσε αναπτυξιακά προγράμματα. 

 

Με λίγα λόγια θα ήταν ένας ιδανικός φορέας δημοτικών προσόδων…αφού θα έφτανε στο σημείο να αναλαμβάνει μελέτες και έργα, όχι μόνο του Δήμου Τρικκαίων αλλά και άλλων Δήμων (κυρίως Καποδιστριακών) που δεν θα διέθεταν δική τους Κατασκευαστική Επιχείρηση.

 

Ποιος θα διαφωνούσε στα λόγια και στις προθέσεις;

 

Τελικά όμως τι από όλα αυτά έκανε η ΔΕΚΤΕΤ;

 

Τα μόνα έργα που έχει να επιδείξει η «αμαρτωλή επιχείρηση» στην εννεαετή θητεία της ήταν εκείνα που της ανέθετε ο Δήμος Τρικκαίων για να απασχολεί το προσωπικό της το οποίο τώρα πλέον έγινε βραχνάς του Δήμου.

 

Μήτε σε διαγωνισμούς δημόσιων και ιδιωτικών έργων συμμετείχε.

Μήτε δημόσια και ιδιωτικά έργα εκτελούσε.

Μήτε λατομεία εκμεταλλεύτηκε.

Μήτε αναπτυξιακά προγράμματα εκπόνησε και κατασκεύασε.

 

Φυσικά καμιά Δημοτική Αρχή δεν απέδωσε λογαριασμό για το κόστος κατασκευής εκείνων των έργων που αναλάμβανε,από καιρό εις καιρόν, η συγκεκριμένη επιχείρηση.Δηλαδή για το «πάρκο» κυκλοφοριακής αγωγής, τις βελτιώσεις αθλητικών υποδομών, τις βελτιώσεις των δύο οικισμών τωνΤσιγγάνων, την ανακατασκευή κτιρίου ατόμων με αναπηρία, την κατασκευή νηπιαγωγείου.

Πόσο άραγε θα ήταν το κόστος των ίδιων έργων εάν τα αναλάμβανε άλλη επιχείρηση;

Καμιά συγκριτική μελέτη.

Ρουσφέτι να γίνεται και ας διπλοκοστίζει στο Δήμο.   

Η απάντηση στο ερώτημα του κοστολογίου της “αμαρτωλής”  απεικονίζεται με τον εναργέστερο τρόπο στα θέματα της ημερήσιας διάταξης της Δευτέρας 24-11-2008 στα οποία κλήθηκε να αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο.

Δηλαδή:

• την ρύθμιση οφειλών της ΔΕΚΤΕΤ προς το Ελληνικό Δημόσιο ,ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, από τον Δήμο Τρικκαίων.
• τη σύναψη Δανείου από το Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων για την εξόφληση των οφειλών της ΔΕΚΤΕΤ ύψους 1.886.000 €.
• την μεταφορά του πλεονάζοντος προσωπικού αορίστου χρόνου της ΔΕΚΤΕΤ στο Δήμο Τρικκαίων, σε προσωποπαγείς θέσεις που θα συσταθούν στον Ο.Ε.Υ του Δήμου Τρικκαίων.    

Με τις αμαρτίες της ΔΕΚΤΕΤ ασχολήθηκαν όλες οι τοπικές εφημερίδες. Δείτε το πρωτοσέλιδο της ”ΕΡΕΥΝΑΣ”.

 

Σύμφωνα με την μελέτη βιωσιμότητας, που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο η ΔΕΚΤΕΤ μέχρι και τη Δευτέρα 24-11-2008 απασχολούσε οκτώ (8) μονίμους υπαλλήλους και τριάντα (30) με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.Πέρα όμως από τους τριάντα οκτώ (38) αρκετοί ακόμα υπάλληλοι είχαν ήδη μετακινηθεί στη Δημοτική Επιχείρηση Κοινωνικής Μέριμνας (ΔΕΚΟΜΕΤ). Η μελέτη προτείνει την μετάταξη αυτών των υπαλλήλων στο Δήμο Τρικκαίων. Επίσης, τονίζει ότι, για να επιβιώσει η ΔΕΚΤΕΤ θα πρέπει να λειτουργήσει στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς και ο Δήμαρχος πρότεινε (και έγινε δεκτό) να χρηματοδοτείται,από εδώ και στο εξής, από το Δημοτικό Ταμείο με 150.000 € ετησίως.

 

Δηλαδή μια από τα ίδια. Η σφραγίδα του κου Ταμήλου μπήκε και στη Κατασκευαστική Επιχείρηση. Την μετέτρεψε σε ρουσφετολογικό προθάλαμο  ημετέρων στο Δήμο αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη Τρικαλινή κοινωνία…Συγχρόνως επιδεικνύει πρωτοφανή πρεμούρα να κλείσει την “αμαρτωλή”…Τι φοβάται;

Κινείτε συνεχώς στο γνωστό τρίπτυχο: αδιαφάνεια… ρουσφέτι… χρέος.

Η γνωστή πεπατημένη εκείνου που έταξε ακριβώς τα αντίθετα. Υφάρπαξε την ψήφο κάθε καλοπροαίρετου Τρικαλινού τάζοντας νοικοκυριό στο Δημοτικό Ταμείο και περιστολή λειτουργικών δαπανών.

Τώρα γλύφει ακριβώς εκεί που έφτυνε.Βρίσκει το γιατροσόφι στα δανεικά. Δανείζεται από παντού και για όλα. Καταμεσής της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης χρεώνει τον Δήμο με δάνεια τέτοιου ύψους και σε τέτοιο βάθος χρόνου που θα τα βρίσκουν μπροστά τους όχι μόνο τα παιδιά μας αλλά και τα δυσέγγονα.

Αντί να κάνουν τις δημοτικές επιχειρήσεις”εργαλεία” ανάπτυξης,προσφέροντας έργο και πρόσοδο στον Δήμο και εργασία στην κονωνία,τις χρεωκόπησαν.

Οι αμαρτίες της Δημοτικής Αρχής δεν σταματούν εδώ. Έπεται συνέχεια…

•••

Ο δημοτικός σύμβουλος Θ. Σπανός έκανε τις κρίσεις του για το συγκεκριμένο θέμα και ακολούθησε τη συνείδησή του  κατά την ψηφοφορία.

Θα μπορούσε να συμβεί και σε άλλους συμβούλους της παράταξής μας γατί, στην κίνηση πολιτών στην οποία ανήκουμε, δε συζητάμε τη διαφορετικότητά μας, την θεωρούμε δεδομένη, μάλιστα φροντίσαμε να την κατοχυρώσουμε κατά την ημέρα της ίδρυσή μας. Τα μέλη της “Τρικκαίων Πολιτεία”  (είτε είναι δημοτικοί σύμβουλοι είτε όχι) γνωρίζουμε ότι είμαστε όλοι ίσοι και για το μόνο πράγμα που δεν ελπίζουμε είναι να γίνουμε όλοι ίδιοι…

(*) Νονός του ονόματος αμαρτωλή είναι ο ίδιος ο Δήμαρχος.Να τη χαίρεται…